Your add here

هوابس ناجوانمردانه سرد است!

تاریخ نشر: جمعه, 8 سنبله 1393

غلام سخی احسانی

به دلیلی کوهستانی بودن کشور، طبیعت سرد، عدم راه های مناسب مواصلاتی و نا امن بودن بعضی از مسیر‌های ارتباطی؛ می‌طلبد که دولتمردان و مسئولین صلاحیت دار، به طور پیوسته بنا به اقتضای نیازهای هر فصل، در مناطق مختلف، تمهیدات و آمادگی های لازم را اتخاذ نمایند. اما آنچه که درطی چند سال گذشته (به شمول سال جاری) شاهد بودیم سردرگمی و بی برنامگی جهت تدارک و تأمین کالاهای اساسی از سوی دستگاه ها و مسئولین است. این مسأله در وضعیتی هست که همه می‌دانیم، کشور به دریاهای آزاد راه ندارد و محاط در خشکی است.

از این منظر شایسته است که سیاست گذاران، باید به منظور تأمین نیازمندی های اساسی جامعه، خط و مشی های را روی دست قراردهند که هم در مرحله تهیه نیازمندیها و هم در مرحله وارد نمودن آن کالاها، متکی و وابسته به چند کشور معدود و بالاخص وابسته به یکی از مسیرهای کشورهای همسایه نباشند. بلکه همواره در موقعیت برخورداری ازحق انتخاب و حتی امتیاز گیری قرار داشته باشند. چراکه اساس روابط کشورها درقدم نخست مبتنی برمنافع متقابل است. که در این راستا حتی از سوی کشورها، در بیشتر موارد درپشت ازرشهای انسانی و اخلاقی، اهداف سیاسی دنبال می‌شود.

ثانیا در این چند سال گذشته، به اثبات رسیده که همسایگان، هرگاه در صحنه سیاسی با افغانستان دچار مشکل شده اند، بدون در نظر گرفتن شرایط و نیازهای شدید فصلی و مسایل انسانی در سخت ترین شرایط مرزهایشان را به روی کالاهایی تجارتی افغانستان که در آن شرایط نقش بسیار حیاتی برای مردم داشته است بسته اند. که این امر موجب به وجود آمدن مشکلات زیادی برای تجار و شهروندان ما نیز شده اند.

با توجه به مطالب مذکور آنچه که جای تأمل دارد تکرار این سردرگمی و عدم وجود برنامه ریزی روشن در راستای تأمین نیازمندیهای اساسی شهروندان قبل از تبدیل شدن آن به یک مشکل و بحران است. به گونه‌ای که اکنون چند وقت است، سرما اکثر مناطق کشور را فراگرفته و باعث افزایش چشمگیری قیمت انرژی، بالاخص در شهرهای بزرگی چون کابل شده است.

 در حالیکه آنگونه از صحبتهای شینواری (در مصاحبه‌ی که بامؤسسه صدای روسیه داشته است) بر می آید تازه قرار است که وزارت تجارت و صنایع افغانستان هیئتی را به روسیه جهت بستن و إمضای قرار داد خرید یک میلیون تن پطرول و دیزل بفرستد!! تا به ادعای خودشان نرخ ها را ثابت نگهدارد(البته می‌دانیم که در افغانستان آمدن فصل سرما منتظر اعلان حکومت است که آن هم اول قوس می باشد!!!!).  به هرحال کسانی که اندک آشنایی به مسایل تجاری و سیاسی داشته باشند؛ به خوبی می‌دانند که برقراری روابط تجاری (با هر کشوری که باشد) یک موضوع زمان بر است. چراکه پای سود و منافع و ده ها مسایل دیگر درمیان است و نیاز به تأمل و بررسی، و در نهایت تفاهم دارد.

حالا صرف نظر از مشکلات مقدماتی آن، ما بپذیریم که این مرحله به زود ترین وقت ممکن انجام شود. ولی مسأله دوری مسافت و هماهنگی با بعضی از کشورهای که در مسیر انتقال کالا قرار دارد؛ علاوه بر زمان بری انتقال کالا به داخل کشور و همچنین وارد نمودن آن به سیکل توضیع و رسیدن انرژی به دست مصرف کنندگان از پارا مترهای است که نمی‌شود با تردستی و چشم بندی حل کرد.

در واقع آنچه که اتفاق خواهد افتاد، داستان« نوش دارو بعد از مرگ سهراب» است!! با این وصف پرسشی که در اینجا پیش می آید و دستگاه مدیریتی کشور را به چالش کشیده و زیر سوال قرار می‌دهد این است؛ که بعد از چند سال مواجه بودن با مشکلاتی از قبیل تأمین انرژی، که یکی از مشکلاتی همیشگی کشور است، چرا هنوز نتوانستند یک منبع مطمئن و تا حدودی ثابت برای تهیه مواد و کالاهای اساسی کشور فراهم نمایند؟ در این جا از ظاهر امر اینگونه بر می آید که دستگاه مدیریتی کشور دچار فقدان قدرت پیش بینی و برنامه ریزی است. بدان معنی که نیازمندیها و مشکلات را زمانی احساس می‌کند که تبدیل به بحران شده باشد. یعنی زمان که شکایت و اعتراض مردم بلند گردد.

البته این مردم با مشکلات به قدر کافی عادت کرده است تا کارت به استخوان نرسیده و چند نفر بر اثر سرما جان نداده باشد صدای شان بلند نمی‌شود. و شاید مردم ما هنوز به این باور باشد که وظیفه شهروند اطاعت است و وظیفه شهریاران فرمان دادن. ولی هرچه باشد، عاجزانه تمنا می‌کنم ای شهریاران! ای کسانی که اکنون تقدیر و سرنوشت این مردم در دستان با کفایت شما قرار گرفته است؛ به خاطر احساسات و عواطفتان، و به نام نوع بشیریت، برای این مردم آن کنید تا آیندگان از شما به نیکی یاد کنند.

تازه ترین مطالب :